Fundacja im. R. Kirsteina wspólnie z Izbą Pamięci Solidarności w Opolu w Centrum Dialogu Obywatelskiego zapraszają na wydarzenia organizowane w ramach miejskich obchodów 44. Rocznicy Wprowadzenia Stanu Wojennego w Opolu. Tym razem Prudnik – ludzie i miasto są ważną częścią wydarzenia, bo warto przypominać rolę mniejszych miejsc na mapie, a kluczowych na przykład w czasie strajków 1980. To tutaj 5 września w Zakładach Przemysłu Bawełnianego „Frotex” rozpoczęła się największa akcja protestacyjna w województwie opolskim. Strajkowało około 1500 osób. To Prudnik był stolicą strajkową.
PROGRAM:
12 grudnia (piątek) – Spotkania w Izbie Pamięci Solidarności.
- godz. 10.30 – 12.00
- Prawda nas wyzwoli. Tylko co dziś jest prawdą i jak dziennikarstwo jej używa? Rozmowa wokół losów Garetha Jonesa
- Spotkanie autorskie z Mirosławem Wlekłym, autorem książki „Gareth Jones. Człowiek, który wiedział za dużo”.
- Prowadzenie: Monika Ostrowska
godz. 12.15 – 13.30
Prudnik i Solidarność – stolica strajków i związkowa stolica województwa.
- Prudnik – miejsce, w którym w sierpniu 1981 roku, w czynie społecznym, 1200 pracowników Frotexu wyprodukowało legendarne ręczniki frotte z logo „Solidarności” na I Krajowy Zjazd Delegatów. O tamtych wydarzeniach opowiedzą ich uczestniczka, Grażyna Hołda i Radosław Roszkowski, który od lat dba o przetrwanie pamięci ludzi i zdarzeń w formie wydawnictw dokumentalnych.
- Prowadzenie: Beata Dżon-Ozimek
W tym dniu w godzinach 10.00 – 14.00 organizatorzy zapraszają do zwiedzania wystawy stałej „Śladami czasu nadziei” i wysłuchania wspomnień Konstantego Geberta nagranych w ramach „Osobistych ścieżek Solidarności”.
13 grudnia (sobota)
godz. 10.00
Skwer Solidarności (ul. Katowicka/Ozimska)
Uroczyste złożenie kwiatów ku pamięci bohaterów i świadków tamtego czasu.
Postulować zawsze mogliście ale prawdziwa siła była za płotem jednostki wojskowej. I jakby dzisiaj nie słodził i przedstawiał tamte czasy miłościwie panujący wam Radosław, prawda jest taka, że wszyscy siedzieli cichutko jak mysz pod miotłą.
Dzięki „słusznej polityce władzy” , można kręcić na terenie Froteksu ,filmy wojenne
Gdyby było tak świetnie, to by PRL nie zbankrutował. Socjalistyczny przemysł oderwany był od realiów gospodarki, co zresztą wie każdy, kto wegetował w latach 80-tych. Nic dziwnego, że po 1989 r. większość tych zakładów padła. Właściwie to Frotex odniósł sukces, bo przetrwał najtrudniejsze lata 90-tych mimo postępującej redukcji zatrudnienia. Co było dalej, to jakiś dramat, przywożeni w teczkach prezesi, niektórzy z jedynym planem wyciśnięcia z zakładu ostatniego grosza i forma właścicielska, skłaniająca do likwidacji, a nie ratowania firmy.