{"id":5407,"date":"2017-12-04T09:04:57","date_gmt":"2017-12-04T08:04:57","guid":{"rendered":"http:\/\/terazprudnik.pl\/?p=5407"},"modified":"2017-12-04T09:08:50","modified_gmt":"2017-12-04T08:08:50","slug":"uratuja-grobowiec","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/anekstp.webd.pl\/wordpress\/2017\/12\/uratuja-grobowiec\/","title":{"rendered":"Uratuj\u0105 grobowiec"},"content":{"rendered":"

Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce jak wiele podobnych zabytk\u00f3w na polskim \u015al\u0105sku, r\u00f3wnie\u017c ten na skraju czeskiego M\u011bsta Albrechtice, skazany jest na zag\u0142ad\u0119. Jednak nie. Czesi uratuj\u0105 grobowiec rodu Keil von Eichenthurn.<\/strong><\/p>\n

Kaplica grobowa po\u0142o\u017cona jest w uroczym zak\u0105tku, na stoku g\u00f3ry Dub\u00ed (558 m n.p.m.)<\/strong>, na skraju lasu i \u0142\u0105ki. Jeszcze kilka lat temu budynek otacza\u0142y drzewa. Obiekt sprawia przygn\u0119biaj\u0105ce wra\u017cenie. Nie chodzi o og\u00f3ln\u0105 dewastacj\u0119, ale efekt profanacji grob\u00f3w. W \u015bcianie dolnej kondygnacji wida\u0107 powybijane otwory do nisz, gdzie kiedy\u015b znajdowa\u0142y si\u0119 trumny. Wed\u0142ug czeskich \u017ar\u00f3de\u0142 do zbeszczeszczenia zw\u0142ok dosz\u0142o dopiero w latach 70. XX w. Nieznani wandale wybili zamurowane wej\u015bcie, wdarli si\u0119 \u015brodka i sprofanowali grobowiec w poszukiwaniu kosztowno\u015bci.<\/p>\n

– Reszty dope\u0142ni\u0142a woda, nikogo to nie wzruszy\u0142o, nie znalaz\u0142 si\u0119 nikt, kto zebra\u0142by szcz\u0105tki do worka i zakopa\u0142 na ty\u0142ach cmentarza – pisze Ivan Roller<\/strong>.<\/p>\n

W ko\u0144cu grobowcem zainteresowa\u0142o si\u0119 pa\u0144stwowe Gospodarstwo Le\u015bne Las\u00f3w Republiki Czeskiej w Albrechticach, kt\u00f3re postanowi\u0142o przywr\u00f3ci\u0107 temu miejscu dawn\u0105 \u015bwietno\u015b\u0107. Grobowiec ma by\u0107 miejscem pami\u0119ci nie tylko rodu Keil von Eichenthurna ale r\u00f3wnie\u017c innych, by\u0142ych mieszka\u0144c\u00f3w miasteczka.<\/p><\/blockquote>\n

Budowla sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci. G\u00f3rna kondygnacja to kaplica, g\u0142\u00f3wna cz\u0119\u015b\u0107 budowli. Nad wej\u015bciem znajduje si\u0119 napis: \u201eFAMILIE KEIL VON EICHENTHURN\u201d, a jeszcze wy\u017cej herb rodowy. Dolna cz\u0119\u015b\u0107 budynku to podziemne pomieszczenie ze \u015bcian\u0105, w kt\u00f3rej znajduje si\u0119 sze\u015b\u0107 wn\u0119k na trumny. Wchodzi si\u0119 do niego tylnym, mniejszym wej\u015bciem. Grobowiec w stylu klasycystycznym zbudowany zosta\u0142 w latach 1907-1908 wed\u0142ug projektu opawskiego architekta Julia Lundwalla przez wnuka za\u0142o\u017cyciela rodu Heinricha Keila von Eichenthurn (1856 – 1914). To on, jako pierwszy pochowany zosta\u0142 w rodzinnym mauzoleum 18 grudnia 1914 r.<\/strong> Tytu\u0142 szlachecki von Eichenthurn otrzyma\u0142 dopiero w 1908 r.<\/p>\n

Keilowie to rodzina kupiecka. W 1825 r. Vinzenz Keil oraz jego wsp\u00f3lnik Vinzenz Tlach kupili maj\u0105tek w Albrechticach, miejscowo\u015bci przy nowej, cesarskiej drodze z Karniowa do Prudnika. To w\u0142a\u015bnie oni w 1821 r. w Ond\u0159ejovicach przy granicy z pruskim Podlesiem uruchomili pierwsz\u0105 na ziemiach czeskich walcowni\u0119. W 1837 r. otworzyli kolejn\u0105 walcowni\u0119, tym razem w Albrechticach, w 1852 w okolicach Ostrawy, a nast\u0119pnie hut\u0119 w Boguminie. Keil i Tlach ze wzgl\u0119du na koszty nie odbudowali starego zamku w pobli\u017cu rynku w Albrechticach, ale zbudowali now\u0105 rezydencj\u0119 w znacznej odleg\u0142o\u015bci od zabudowa\u0144 miasteczka przy drodze do He\u0159manovic. Odt\u0105d now\u0105 rezydencj\u0119, dla odr\u00f3\u017cnienia ze star\u0105 siedzib\u0105 (dzi\u015b nie ma po niej \u015bladu), nazywano Nowym Zamkiem<\/strong>. D\u0142ugie, jednoskrzyd\u0142owe za\u0142o\u017cenie istnieje do dzi\u015b, jako wielorodzinny budynek mieszkalny. Obok powsta\u0142 park krajobrazowy. Inwestycje te wskazuj\u0105, \u017ce bogac\u0105ca si\u0119 rodzina Keil\u00f3w mia\u0142a spore aspiracje nie tylko biznesowe, ale i spo\u0142eczne, czego uwie\u0144czeniem by\u0142 nadanie w 1908 r. szlachectwa i przydomku von Eichenthurn (D\u0119bowa Wie\u017ca\/Brama), mo\u017ce by\u0107 nawi\u0105zaniem do nazwy wzg\u00f3rza (Dub\u00ed), na kt\u00f3rego stokach powsta\u0142a g\u0142\u00f3wna siedziba rodu. Grobowiec na skraju posiad\u0142o\u015bci by\u0142 widocznym elementem starej-nowej to\u017csamo\u015bci rodu. Tego typu budowle masowo budowano w XIX i na pocz\u0105tku XX w. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142a to swego rodzaju moda rod\u00f3w. I taki Wittenburgowie ze S\u0142okowa na ziemi prudnickiej zbudowali grobowiec w niewielkim lesie nieopodal miejscowo\u015bci. W Dobrej Seherr-Thossowie postawili rodzinne mauzoleum w parku. Nieco inaczej post\u0105pili Tiele-Wincklerowie w Mosznej tworz\u0105c rodzinny cmentarz zamiast budynku \u2013 grobowca.<\/p>\n

– Wierzymy, \u017ce prawie milion koron przeznaczonych na ratowanie tego zabytku wystarczy, a kaplica rodziny Keil von Eichenthurn stanie si\u0119 wa\u017cnym miejscem dla mieszka\u0144c\u00f3w i go\u015bci naszego miasta, a my nie b\u0119dziemy si\u0119 ju\u017c go wstydzili \u2013 pisze Ivan Roller.<\/p>\n

B\u0119dziemy \u015bledzili post\u0119py prac nad odbudow\u0105 mauzoleum.<\/p>\n

\n

Artyku\u0142 ukaza\u0142 si\u0119 w dodatku turystycznym „W\u0119drowiec” w „Tygodniku Prudnickim” – nr 48 z 29 listopada 2017 r.<\/a><\/strong><\/p>\n